در خود نمي‌بينم که من بي او توانم ساختن

شاعر : عبيد زاکاني

يادل توانم يک زمان از کار او پرداختندر خود نمي‌بينم که من بي او توانم ساختن
بر خاک غلطيدن سري در پاي او انداختنمن کوي او را بنده‌ام کورا ميسر ميشود
با خنده گريان زيستن يا سوختن يا ساختنچون شمع هجران ديده‌اي بايد که تا او را رسد
خيل خيالش صف زنان نارد برويش تاختنهرگز نبايد خواب خوش در چشم من تا ناگهان
کز دور چندان بينمش کورا توان بشناختندر حسرتم تا يکزمان باشدکه روزي گرددم
عادت ندارد يار ما بيچارگان بنواختنهر دم عبيد از خوي او بايد شکايت کم کنم